Een korte introductie...

Ik ben inmiddels alweer 40 jaar oud, de tijd vliegt (tik, tik). Samen met mijn partner werk ik als zelfstandig ondernemer, zie www.vanderburgt.nl en linked in voor een uitgebreid profiel.

In mijn vrije tijd ben ik al jaren lid van de EEEC, de Enige Echte Eenden Club. Ik ben actief geweest als voorzitter en redactielid. Momenteel alleen Kas Controle lid, en als achtervang lid van de Commissie van Goede Diensten.

Een belangrijk deel van mijn vrije tijd besteed ik aan het maken van "dingen" en het doen van restauraties. Door de jaren heb ik al diverse zaken aangepakt: brommers, motoren, auto's, huizen, meubels, keukens, noem maar op. Ik vind het erg leuk om zoveel mogelijk zelf te doen, en gaandeweg te ontdekken of ik de technieken onder de knie kan krijgen. Eenmaal de (motorische) vaardigheid ontdekt, dan probeer ik deze vervolgens steeds verder te verfijnen. Ik heb wat dit betreft meestal een duidelijk beeld voor ogen wat ik wil maken of bereiken. De ene keer lukt het overigens beter dan de andere keer, maar ik ben wel hardnekkig en rust niet tot ik uiteindelijk een niveau heb bereikt waar ik zelf tevreden over ben. Ik ben een autodidact wat dit betreft, ik heb dus geen opleiding hiervoor gehad. De technieken die ik beschrijf op mijn website heb ik vooral geleerd door te kijken, te experimenteren en te doen. Ik heb het al jong meegekregen. Het grappige aan mijn vader was dat hij overdag op kantoor werkte (als Inkoper Rollend Materiaal bij de NS, dus veel papierwerk, vergaderen, reizen) maar daarnaast ook graag, net zoals ik, met zijn handen werkte. Ik vond mijn vader erg handig, hij kon veel, maar vooral houtbewerking had ie lol in. Alleen al door te observeren en te vragen leerde je ontzettend veel van hem. De allereerste fiets die ik bijvoorbeeld van mijn ouders kreeg, had hij met veel moeite en aandacht opgeknapt en uit diverse fietsonderdelen samengesteld. Omdat we op een bovenhuis woonden en geen schuur hadden, werkte hij vaak uit noodzaak op het balkon (vaak vloekend als het weer eens ging regenen op een verkeerd moment). Ik zie het geschilderde frame nog hangen. In een bordeaux kleur, nog steeds één van mijn favoriete tinten.

Twee van mijn broers hebben een soortgelijke drive om ergens iets moois van te maken, dus de oldtimers (meestal Citroëns) waren als puber al in mijn leven. En als je zelf ook geboren bent met 2 rechterhanden, dan helpt dat wel. Uiteraard werk ik niet zo snel als "professionals", maar dat hoeft ook niet (soms wel lekker als het een keer wél opschiet, maar dit terzijde).

Zelf ben ik op mijn 17e begonnen met een Honda C-310-S (ook wel bekend als de "ei-tank"). Later werden de projecten groter en ingewikkelder. De laatste jaren even geen restauraties aan voertuigen. Alle aandacht en tijd gaat uit naar een mooi 20'er jaren woonhuis in Wageningen. 

Een overzicht van de gerealiseerde mobiele projecten:

 
Honda C310-S, bouwjaar 1969

M'n allereerste project op 2 wielen. Het charmante van deze bromfiets zijn de viertakt techniek, de mooie klassieke lijn en de fantastische rij eigenschappen, lekker zacht en deinend. In 1988 volledig gerestaureerd en waar mogelijk met originele onderdelen vernieuwd. Met dank aan de schier onuitputtelijke voorraden in de winkel van de heer Kees Trapman, rijwielhandel in de wijk Tuindorp, Utrecht.

Velocette LE-200 Mk-III, bouwjaar 1958

  

Het is best een bijzondere motorfiets qua techniek, zeker voor z'n tijd: onder meer cardan aandrijving, passieve waterkoeling, 2-cylinder boxertechniek viertakt en het blok is tevens z'n eigen frame. Het originele Mark-I concept stamt uit de jaren veertig, best modern dus als je in die context bekijkt! Qua techniek lijkt de latere en succesvolle BMW K-serie erg veel op dit Velocette ontwerp. Maar ondanks deze vooruitstrevendheid is het model nooit een succesnummer geworden. Indertijd reed de Engelse politie ermee, vandaar ook de bijnaam "noddy-bike". Echt een snelheidswonder is het niet met z'n 200 kubieke centimeters (...), dus veel boeven zullen ze er niet mee hebben gevangen. Het merk zelf is zoals zo veel Engelse merken in de jaren 70 een stille dood gestorven. De kleur is overigens niet origineel, standaard werden ze namelijk in een gebroken wit/grijs geleverd, maar deze (Citroën DS) kleur past naar mijn smaak beter.

Alfa Romeo Spider 2000, bouwjaar 1977

  

Een klassieker in meerdere opzichten. Nog net het model met de chromen details. Origineel Nederlands, geen latere import. Vanaf 1991 in bezit en volledig gerestaureerd in de periode 1992-1999. De 2-liter motorversie beschikt naar verhouding over een enorm koppel, waardoor je er heel relaxed mee kan rijden. Een auto met zowel comfortabele als sportieve rij eigenschappen dus.